Volgens Lebensmittel Zeitung heeft Edeka de inkoopafspraken van 250 merkartikelfabrikanten met verschillende regionale Edeka-afdelingen op nationaal niveau gelijkgeschakeld, waarbij uiteraard de laagste inkoopprijs als landelijke prijs moet gelden. Bovendien zullen de leveranciers een ‘bonus’ moeten betalen.
Leveranciers ontstemd, Edeka ongevoelig
Fabrikanten zijn ontstemd en wijzen op de regionale dienstverlening die zij aan Edeka leveren. Edeka kent zeven regio’s waarin leveranciers verschillende marketing- en promotiecampagnes voeren. Voor dit argument blijkt Edeka echter ongevoelig.
Fabrikanten stellen – uiteraard anoniem – in Lebensmittel Zeitung dat Edeka de bonus opeist op basis van ‘een hogere marktpenetratie’ van hun merkartikelen. Omdat het hier vooral om regionale leveranciers gaat, betekent dit wellicht dat zij ongevraagd in de schappen van alle Edeka’s in heel Duitsland zullen verschijnen. Desgevraagd geeft Edeka aan dat het geen antwoord geeft op vragen over de relatie met zijn zakenpartners.
Een sigaar uit eigen doos
Het zijn de kleine en middelgrote leveranciers die bij Edeka het gelag moeten betalen, en het zijn ook zij die aan de beurt zijn bij Lidl. Fabrikanten van dat formaat leveren immers vaak fancy labels en huismerken aan deze discounter. Maar Lidl heeft besloten tot een flinke sanering, zodat veel van deze leveranciers hun omzet bij Lidl verliezen.
De leveranciers die overblijven, kunnen zich verheugen op grotere volumes en meer exclusiviteit bij Lidl, maar dat zal ongetwijfeld zijn prijs hebben. De inkopers van Lidl zullen dit in de inkoopcondities doorberekenen. Lidl presenteert deze leveranciers dus een sigaar uit eigen doos, net zoals de regionale leveranciers die opeens meer distributie bij Edeka worden opgedrongen, en daarvoor aan Edeka een bonus moeten betalen.
Edeka: machtsstrijd tussen centrale en regio’s
Volgens Matthias Queck, research director bij Planet Retail, is er geen verband tussen de acties van Edeka en Lidl. “Van Edeka was eind 2011 al bekend dat de centrale de inkoopcondities van regionale merken nationaal wil harmoniseren”, zegt hij. “Dus het kan de leveranciers niet verrassen.”
Achtergrond is volgens Queck de voortdurende machtsstrijd tussen de Edeka-centrale in Hamburg en de zeven regio’s. “Het harmoniseren van de inkoop en een meer homogeen assortiment is in het belang van de centrale.”
Edeka’s Netto: serieuze bedreiging voor Lidl
Een ander voordeel is kostenbesparing. “Er zijn nu 300 nationale leveranciers. Door toevoeging van 250 regionale leveranciers komt het totale aantal leveranciers dat uniforme Edeka-condities heeft op 550”, zegt Queck. “Dat voegt 6 miljard euro toe aan de centrale inkoop, die daarmee op 16 miljard euro uitkomt.”
Zo komt Edeka’s bestuurslid en inkoopleider Gert Schambach weer wat dichter bij een van zijn doelstellingen. Tot 2002 was hij trouwens inkoopdirecteur bij Lidl, en nu vormt hij - zeker sinds de overname van Plus door Edeka’s discountoperatie Netto - een serieuze bedreiging voor zijn voormalige werkgever.
Lidl: tussen opportunisme en cost control
“Netto van Edeka is – naast Aldi Süd – een van de twee voorbeelden van Lidl”, zegt Queck. “Het is een soft discounter met zo’n 3500 tot 4000 sku’s en merkartikelen. Dat is heel anders dan de harde discount van waaruit Lidl is voortgekomen. Lidl heeft de neiging om Netto en Aldi Süd te volgen in het service- en assortimentsbeleid.”
Queck noemt het een opportunistisch beleid van Lidl, waarbij perioden van assortimentsuitbreidingen en innovatie en van rationalisatie en sanering elkaar afwisselen. Zo interpreteert hij ook Lidl’s jongste saneringsbesluit. "Het is constant trial and error bij Lidl. Op een gegeven moment ziet een controller dat de kosten uit de hand lopen. Dan beseft Lidl dat het een hard-discounter is en volgt de correctie.”
